+//=เรื่องสั้นๆของมนุษย์ผู้นั่งขวางโลก

ข้าพเจ้า หยุดมองดูดอกไม้ดอกหนึ่ง

เกสรของมันพลิ้วไหวไปตามแรงลม

.

.

แมลงตัวน้อยบินมาเกาะที่ยอดกลีบ

มันใช้ปากเล็กๆนั้นดูน้ำหวาน

สีดอกไม้สวยเหลือเกิน..

.

.

เกินที่จะแปลกใจ ว่าทำไม แมลงเหล่านั้น

ถึงคอยดอมดมอยู่ชิดใกล้

.

พอยิ่งเข้าใกล้เท่าไร ก็ยิ่งได้พบกับกลิ่นหอม

เหมือนว่า พยายามดึงดูดเราให้เข้าใกล้

.

.

แต่ ดอกไม้นั้น จะมีพิษหรือไม่

แล้วหนามที่แหลมคมนั้นหละ ซ่อนอยู่ตรงไหน

.

.

ลมพายุกรรโชกมาอย่างรุนแรง

เราหลบที่ใต้กระท่อมหลังนั้น

ดอกไม้สีสวยยังคงชูช่อตระหง่าน เด่นเป็นสง่า

.

.

แต่ยิ่งลมแรงเท่าใด

ดอกไม้ก็ยิ่ง เหี่ยวเฉา

ก้านใบ ถูกพัดหายไปกับแรงลม

.

.

กลีบสีสวย นั้น หลุดไปทีละกลีบ

จนเหลือแต่เพียง เกสร เล็กๆ ที่ยังคงอยู่เช่นนั้น

.

.ข้าพเจ้ามิทันได้ ถือโอกาสเด็ดมันไว้ในครอบครอง

กลีบสีสวยสดนั้นหายไป

ข้าพเจ้า ก็ยังคงได้แต่มอง

มอง

มอง

และมอง

.

.

.

จนกระทั่ง พายุ นั้น พัดเอาก้านทั้งใบหายไปในที่สุด